Είναι συναρπαστικό το πώς ορισμένα προϊόντα καταφέρνουν να ξεπεράσουν το περιεχόμενο της φιάλης και να γίνουν πολιτιστικά σύμβολα. Η ιστορία της Clase Azul δημιουργεί πολλούς και απόλυτα κατανοητούς παραλληλισμούς στη σκέψη.
Αν έχεις περπατήσει τους αμπελώνες του Vosne-Romanée και έχεις χαθεί σε vertical tastings στα υπόγεια κελάρια του Bordeaux, μαθαίνεις να αναγνωρίζεις αμέσως το βάρος της κληρονομιάς της φιάλης. Δυστυχώς όχι εγώ, αλλά μπορώ να καταλάβω πως ακριβώς όπως ένα σπάνιο Grand Cru απαιτεί χρόνο, υπομονή και βαθύ σεβασμό στη γη, έτσι και η Clase Azul κουβαλά την ψυχή του Μεξικό, μεταμορφώνοντας την μπλε αγαύη σε έναν καμβά που θα ζήλευαν ακόμη και οι μεγάλοι δάσκαλοι της Αναγέννησης!
Άλλωστε αν είσαι συλλέκτης γνωρίζεις πολύ καλά, πως με κάθε φιάλη του αγαπημένου σου κρασιού δεν αγοράζεις μόνο το υγρό στο μπουκάλι, αλλά την ιστορία, τον τόπο, τον άνθρωπο πίσω από αυτό.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Η ιστορία της Clase Azul δεν ξεκινά σε κάποιο εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας, αλλά σε ένα μικρό μπαρ στη Γουαδαλαχάρα. Εκεί, το 1997, o 23χρονος ιδιοκτήτης μπαρ, Arturo Lomeli, αποφασίζει να αλλάξει τον τρόπο που ο κόσμος βλέπει την τεκίλα σαν το ποτό για τα «γρήγορα σφηνάκια» και να την μετατρέψει σε πολιτιστικό κειμήλιο. Η πρώτη του προσπάθεια δεν πήγε πάρα πολύ καλά, και ενώ είχε πολύ προσιτή τιμή αλλά και ένα πολύ κοινό μπουκάλι (με ένα sombrero για πώμα), η αγορά την αγνόησε επιδεικτικά. Ο Arturo δεν το έβαλε κάτω και με αξιοθαύμαστη επιμονή γύρισε στα θρανία και πήρε master στο luxury marketing. Εκεί αναγνώρισε ακόμα και ο ίδιος πως πίσω από την τεκίλα κρύβεται ένας ολόκληρος πολιτισμός και το έβαλε στόχο να βρει τι ακριβώς πρέπει να κάνει ώστε να γεννηθεί ένα brand με ψυχή. Κάτι αντίστοιχο με την αύρα της κληρονομιάς που συναντάς σε έναν μεγάλο αμπελώνα ή σε ένα Château με ιστορία.
Η καταστροφή του παλιού μοντέλου ήταν μονόδρομος και η δημιουργία μιας Ultra Premium τεκίλα που θα αντιμετωπιζόταν με τον ίδιο σεβασμό που οι Γάλλοι αντιμετωπίζουν το Cognac ή οι Σκωτσέζοι το Single Malt, έγινε το νέο του όραμα!
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε όταν όλη η προσοχή μετατοπίστηκε στην ποιότητα της αγαύης, αλλά και της τεχνικής του κεραμικού. Ο Lomeli κατάλαβε ότι το περιτύλιγμα πρέπει να είναι πάντα αντάξιο του περιεχομένου και να ανταποκρίνεται στο σύμβολο πολυτέλειας που ήθελε να δημιουργήσει. Έτσι σκέφτηκε το συνδυασμό μερικών τεχνικών που οδήγησαν σε αυτό και απογείωσαν τόσο την ποιότητα, όσο και τη φήμη του!
Από τότε έως και σήμερα χρησιμοποιεί την περίφημη Blue Weber Agave, που καλλιεργείται σε ένα από τα υψηλότερα σημεία της πολιτείας Jalisco του Los Altos. Εκεί το φυτό μεγαλώνει για 6 έως 8 χρόνια, απορροφώντας όλα τα ιχνοστοιχεία του κόκκινου ηφαιστειακού εδάφους, που το κάνουν μοναδικό και απόλυτα αναγνωρίσιμο ανάμεσα σε πολλά.
Στη συνέχεια, η χρήση των παραδοσιακών πέτρινων φούρνων (hornos), αντί για τους βιομηχανικούς, και το ψήσιμο της αγαύης για 72 ώρες, δίνει στην τεκίλα τη χαρακτηριστική γλυκιά γεύση καραμελωμένης αγαύης που την έχει κάνει παγκοσμίως διάσημη.
Τελευταίο και καλύτερο αφήσαμε το μαγικό Decanter! Και αυτό διότι εδώ, κρύβεται όλη η μαεστρία όχι μόνο του Lomeli, αλλά ολόκληρης της φιλοσοφίας της κοινότητας. Στο μικρό χωριό Santa Maria Canchesda, ιδρύθηκε το εργαστήριο Tradiciocn Mazahua, όπου εκατοντάδες Μεξικανοί τεχνίτες, πολλοί από τους οποίους προέρχονται από την κοινότητα των Mazahua, δουλεύουν καθημερινά για να δημιουργήσουν τα εμβληματικά κεραμικά μπουκάλια (decanters). Κάθε ένα από αυτά χρειάζεται δύο εβδομάδες για να ολοκληρωθεί, ζωγραφισμένο στο χέρι, αποτελώντας τελικά ένα μοναδικό έργο τέχνης.
Και αυτό ήταν το στοιχείο που άνοιξε τον δρόμο προς την παγκόσμια φήμη της. Το λευκό κεραμικό μπουκάλι, στολισμένο με τα χαρακτηριστικά μπλε φτερά της Clase Azul Reposado, έγινε το διαβατήριό της για τα πιο ακριβά μπαρ του κόσμου!
Στον κόσμο της τέχνης, η Clase Azul έχει κινήσει εδώ και χρόνια το ενδιαφέρον μεγάλων συλλεκτών. Οι κριτικοί έχουν πλέον σταματήσει να τη συγκρίνουν με άλλες τεκίλες και τη συγκρίνουν με έργα τέχνης. Ο Μεξικανός καλλιτέχνης Amador Montes, έχει συνεργαστεί πρόσφατα με την Clase Azul Encuentros, αναφέροντας πως αποτελεί «ένα ζωντανό αρχείο της μεξικανικής δημιουργικότητας», ενώ ο διάσημος καλλιτέχνης και designer Gerardo Reinoso σημειώνει πως «το μπουκάλι της Clase Azul γεφυρώνει το παρελθόν του Μεξικό, με το μέλλον του παγκόσμιου design»!
Από την άλλη, οι αυστηροί κριτικοί αποσταγμάτων υποκλίνονται στην ποιότητα του περιεχομένου, με το Beverage Testing Institute και το San Francisco World Spirits Competition να έχουν τιμήσει την Clase Azul Reposado με χρυσά μετάλλια, ενώ οι κριτικοί του Master of Malt περιγράφουν τη γεύση της ως μια «συμφωνία από ψημένη αγαύη, βανίλια και καραμέλα με απαλή επίγευση δρυός».
Με χαρακτηριστική βέβαια τη φράση πως «είναι μια τεκίλα φτιαγμένη για να την πίνεις αργά, όπως ένα πολύ ακριβό παλαιωμένο κρασί»!
Σήμερα, η Clase Azul αυτοπροσδιορίζεται σαν Luxury House. Σε αυτό συνέβαλαν μερικές συλλεκτικές εκδόσεις της, όπως η Clase Azul Ultra (που παλαιώνει για 5 χρόνια και έχει λεπτομέρειες από πλατίνα και χρυσό 24 καρατίων), αλλά και κινήσεις που την ξεχώρισαν κοινωνικά. Μέσω του ιδρύματος Fundación con Causa Azul, το brand στηρίζει ενεργά τους Μεξικανούς καλλιτέχνες, διασφαλίζοντας ότι η παραδοσιακή τέχνη δεν θα χαθεί. Τέλος με το Clase Azul Destinations, που περιλαμβάνει ένα boutique ξενοδοχείο, τα εστιατόρια στο Los Cabos, αλλά και το exclusive tasting room στο San José del Cabo, το brand πλέον μπορεί να προσφέρει μια once in a lifetime experience!
Το «Κουδούνισμα» της Τελετουργίας (The Bell): Το κεραμικό πώμα της Clase Azul Reposado, μοιάζει με καμπάνα, πράγμα καθόλου τυχαίο. Αν το χτυπήσεις απαλά με το δάχτυλο έχει έναν κρυστάλλινο ήχο. Στους κύκλους των φανατικών του brand, όποιος χτυπήσει την καμπάνα, σερβίρει τον επόμενο γύρο!
Τα σύμβολα στο Decanter: Κάθε πινελιά πάνω στο μπουκάλι της Clase Azul Anejo (το λεγόμενο «feathered design») αφηγείται μια ιστορία. Οι σπείρες στη βάση, αντιπροσωπεύουν τη γονιμότητα της γης. Η λεπτή μπλε γραμμή, συμβολίζει το νερό που δίνει ζωή στην αγαύη. Το κεντρικό λουλούδι με τα 4 πέταλα, είναι η αναπαράσταση του ήλιου, σύμφωνα με την κοσμολογία των αυτόχθονων λαών, που είναι απαραίτητος για τη συγκέντρωση των σακχάρων στο φυτό!
Το Μυστικό της Gold: Η Clase Azul Gold είναι ένα σπάνιο blend που παντρεύει 3 κόσμους. Την ατίθαση Clase Azul Plata, μια ειδική Reposado που έχει ωριμάσει σε γαλλική δρυ και μια Extra Anejo που έχει «ξεκουραστεί» σε βαρέλια Sherry (Pedro Ximenez). Η βάση της είναι στολισμένη με δύο κορδέλες από χρυσό 24 καρατίων, ζωγραφισμένες στο χέρι!
Η διπλή ζωή του decanter: Η Clase Azul συνεργάζεται με το Istituto Europeo di Design στο Μιλάνο για να μετατρέψουν τα decanters σε φωτιστικά, ανθοδοχεία, ακόμα και βάσεις για τραπέζια!
Η Μυστική Μαγιά: Ενώ πολλές τεκίλες χρησιμοποιούν εμπορικές μαγιές, η Clase Azul χρησιμοποιεί μια δική της, πατενταρισμένη μαγιά. που δεν μπορεί να αντιγραφεί από κανέναν ανταγωνιστή, όσο κι αν προσπαθήσει!
Καταλαβαίνεις λοιπόν πως, αν νόμιζες πως θα τη βρεις σε κλασικά εστιατόρια και bar ανά τον κόσμο, πλανάσαι πλάνη οικτρά! Ξέχνα τα τουριστικά αξιοθέατα. Η Clase Azul έχει κάνει στρατηγική κατάληψη αποκλειστικά και μόνο στα σημεία που χτυπά η καρδιά της παγκόσμιας ελίτ. Με απλά λόγια, αν το μέρος έχει πέντε αστέρια, χρειάζεσαι κράτηση 3+ μήνες πριν, dress code και κάποιον στην είσοδο που σου λέει «λυπάμαι, δεν είστε στη λίστα», η Clase Azul είναι ήδη μέσα και σας περιμένει.
Μερικά από αυτά είναι το Casa de los Leones, μια ιστορική έπαυλη που μετατράπηκε σε ναό του μεξικανικού design και της φιλοξενίας. Στο La Terraza, ένα από τα πιο exclusive spots της Baja California, όπου η γαστρονομία ακολουθεί ευλαβικά την τελετουργία της αγαύης. Ενώ φιγουράρει στις λίστες κορυφαίων 5στερων ξενοδοχείων, εστιατορίων και μπαρ στο Dubai, στο Saint-Tropez, αλλά και σε private clubs σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη.
Ευτυχώς για εσένα, θα τη βρεις και στο botilia.gr 😉
Και μάλιστα μπορείς και να τη δοκιμάσεις στην Τετάρτη 22 Απριλίου, σε ένα life changing tequila tasting! Βιάσου!
Χριστίνα Τσόγκα
Wine specialist